Nowy projekt • 2026
Paszport Dolnego Śląska — nowy projekt, który zabiera w teren
Tym razem nie chodzi o kolejny artykuł ani ebook. Z naszego portalu wyrósł właśnie Paszport Dolnego Śląska — pierwszy wirtualny paszport turystyczny regionu, roczne wyzwanie z 12 miejscami na 12 miesięcy. To projekt, który ma jeden cel: wyciągnąć ludzi z utartych szlaków i pokazać, że Dolny Śląsk to nie tylko Wrocław i Śnieżka.
Skąd ten pomysł
Prowadząc Miejsca Dolnego Śląska od kilku lat, ciągle widzę ten sam scenariusz: ludzie chętnie czytają o regionie, zapisują listy „top 10 zamków", planują wyjazd na weekend — a potem życie robi swoje i lista zostaje w zakładkach przeglądarki. Brakuje czegoś, co by tę dobrą chęć zamieniło w ruch. Brakuje ramy, która z czytania robi przeżycie.
Paszport Dolnego Śląska jest moją odpowiedzią na ten brak. Wzięłam to, co najfajniejsze w tradycyjnych paszportach turystycznych — kolekcjonowanie pieczątek, poczucie postępu, prosty cel do zaliczenia — i przeniosłam to w pełni do sieci. Bez książeczki, którą można zgubić, bez konieczności kupowania jej w jednym konkretnym miejscu. Z kontem, panelem i dziennikiem, do których wracasz, kiedy tylko masz ochotę zaplanować kolejny wyjazd.
12 miejsc. 12 przygód. 12 miesięcy.
Liczba dwanaście jest tu nieprzypadkowa. Mogłabym wrzucić sto miejsc i dać użytkownikom obietnicę wielkiej kolekcji, ale wtedy całość zaczęłaby przypominać listę zakupów. A tu nie o to chodzi. Dwanaście miejsc to mniej więcej jedno na miesiąc — i to jest komfortowe tempo. Wystarczająco dużo, żeby przez cały rok mieć coś do odkrywania, i wystarczająco mało, żeby każde z miejsc naprawdę zostało w pamięci.
Wśród tegorocznych dwunastu są m.in. park w Bukowcu z widokami na Karkonosze, monumentalne Opactwo Cystersów w Lubiążu i neogotycki Pałac Marianny Orańskiej w Kamieńcu Ząbkowickim. Część z nich znajdziesz w klasycznych przewodnikach, część zna tylko ten, kto na Dolnym Śląsku spędził kawałek życia. I to jest cała sól tego projektu — pokazać region z drugiej, mniej oblężonej strony.
Jak to wygląda od środka
Po dołączeniu trafiasz do swojego panelu. Tam czeka mapa z pinezkami, lista miejsc do odwiedzenia, wirtualne pieczątki, które uzupełniasz w miarę kolejnych wyjazdów, i — moja ulubiona część — osobisty dziennik podróży. Każde odwiedzone miejsce zapisuje się jako rozdział: z datą, zdjęciem i krótką notatką, którą możesz rozwijać tak, jak masz ochotę. Jednemu wystarczą trzy zdania, drugi będzie pisał całe akapity. To samo dotyczy zdjęć — nikt nie sprawdza, czy zrobiłaś je telefonem czy lustrzanką.
Weryfikacja, że naprawdę byłaś w danym miejscu, jest banalnie prosta. Najczęściej wystarczy włączyć geolokalizację — system sam zaznaczy pieczątkę. Jeśli zapomnisz, można dograć ją po powrocie, na podstawie zdjęcia i krótkiego quizu na temat tego, co tam widziałaś. Bez papierologii, bez stempli z urzędu, bez sztywnego regulaminu. Po prostu byłaś — i Paszport to zapisuje.
Bez AI, bez bodźców
Świadomie odbiłam się od kierunku, w którym idzie dziś większość turystycznych aplikacji. Żadnych powiadomień, żadnych rankingów, żadnych odznak za codzienne logowanie. Nie ma też treści generowanych przez sztuczną inteligencję — opisy miejsc, notatki redakcyjne i wszystko, co czytasz w panelu, jest pisane przeze mnie i znajomych z regionu.
„Ten projekt ma pokazać, że Dolny Śląsk to nie tylko Wrocław i Śnieżka."
Dla kogo to jest
Po cichu liczę, że Paszport stanie się czymś, co kupujesz sobie na początku roku jako prezent — albo robisz to wspólnie z drugą połówką, znajomymi, dziećmi. Dla rodzin to świetny pretekst, żeby mieć w głowie konkretny plan na całe dwanaście weekendów: idziemy w tę stronę, bo tam mamy pieczątkę do zdobycia. Dla par — wspólna mała historia, z notatkami z każdego wyjazdu, do której wraca się po latach. Dla osób, które przyjechały na Dolny Śląsk niedawno — najprostszy sposób, żeby na poważnie ten region poznać.
Udział w pierwszej edycji to jednorazowa opłata trzydziestu złotych. Bez subskrypcji, bez ukrytych kosztów, bez „premium pakietu", który odblokowuje resztę funkcji. Wpłacasz raz i przez rok masz wszystko, co projekt oferuje.
Co dalej
Edycja 2026 to początek. W tle pracujemy już nad fizyczną wersją paszportu — papierową książeczką, do której można wbijać prawdziwe pieczątki w terenie, tak jak w klasycznych odznakach turystycznych. W planach są też kolejne sezony, edycje tematyczne (sudecka, miejska, zimowa) i partnerstwa z miejscami, które chciałyby trafić na listę kolejnych dwunastu.
Jeżeli prowadzisz miejsce na Dolnym Śląsku albo masz pomysł, jak Paszport mógłby się rozwinąć, napisz do mnie przez formularz kontaktowy. A jeśli chcesz po prostu zobaczyć, jak to wszystko wygląda w środku — odsyłam do paszportdolnegoslaska.pl. Tam jest sam projekt, panel uczestnika i możliwość dołączenia.
Wróć do strony „O nas", żeby poznać cały portal Miejsca Dolnego Śląska.